Samotność psychoterapeuty

w pracy z ludźmi i dla ludzi

samotność jest szczególna

choć nie jest to samotność w tłumie

To samotność

w gorsecie tajemnicy

w trzymaniu na wodzy emocji

w ograniczaniu mielizny znajomości

w unikaniu kontaktów towarzyskich

z pacjentami

To samotność

w ważeniu słów znając ich moc

w widzeniu siebie oczami innych

w dostrzeganiu drugiego dna

w chronicznym publicznym powściągu

w spontaniczności tylko wśród swoich

Samotność psychoterapeuty

tak bardzo nieoczywisty ciężar

pracy która wypełnia cudzym bólem

nieszczęściem, cierpieniem

będącej jednocześnie szczególnym

przywilejem obdarzania zaufaniem i nadzieją